Ustawianie szczeliny
Złącza firmy Viking Johnson, stosowane w celu zapewnienia elastyczności rurociągów, umożliwiają przemieszczanie się rur lub podłoża w trakcie eksploatacji rurociągu bez ryzyka wycieku. Jednak takie przemieszczanie się powoduje względne przemieszczenie wzdłużne i/lub kątowe rur w obrębie złącza.
W normalnych warunkach sąsiadujące końce rur nie powinny stykać się ze sobą podczas eksploatacji. Jeśli szczelina jest niewystarczająca i rury się stykają, rurociąg będzie miał tendencję do wyginania się wraz ze wzrostem temperatury lub w wyniku ruchów gruntu, co może spowodować uszkodzenie końców rur. Z drugiej strony, jeśli podczas montażu odstęp między końcami rur jest zbyt duży, istnieje ryzyko, że ruch rur spowoduje wysunięcie się ich końców poza uszczelkę (uszczelki) złącza, co doprowadzi do wycieku i awarii rurociągu.
Aby zapobiec wystąpieniu obu tych sytuacji, podczas montażu złącza lub adaptera kołnierzowego szczeliny na końcach rur są regulowane w określonych granicach. Firma Viking Johnson podaje maksymalne i minimalne wartości szczelin regulacyjnych lub głębokości wsuwania dla wszystkich swoich produktów: –
W przypadku gdy złącza są wyposażone w kołek ustalający, minimalną szczelinę regulacyjną należy zwiększyć o średnicę kołka (9,5 mm lub 12,7 mm); maksymalnej dopuszczalnej szczeliny nie należy zwiększać.
Wartości szczelin regulacyjnych zależą od długości tulei łączącej lub adaptera kołnierzowego oraz średnicy rury; szczegółowe informacje na ten temat znajdują się we wszystkich kartach katalogowych firmy Viking Johnson.
Rurociągi naziemne
W przypadku rur ułożonych nad ziemią może dojść do przesunięcia się niezakotwiczonych rur po montażu, co powoduje powstanie dużej szczeliny między rurami w niektórych miejscach. Tego rodzaju przemieszczenia rur należy kontrolować, aby nie przekroczyć maksymalnej szczeliny montażowej, w przeciwnym razie może wystąpić ryzyko wyrwania rury z złącza. Tarcie gruntu oddziałujące na rury ułożone pod ziemią zazwyczaj zapobiega tego rodzaju przemieszczaniu się rur.
Podczas eksploatacji nie należy przekraczać maksymalnej szczeliny montażowej, mierzonej wzdłuż osi. Uwzględnienie rzeczywistych przemieszczeń termicznych lub ugięć może skutkować koniecznością zastosowania innych początkowych szczelin montażowych.
Sprawdzenie, czy potencjalne przemieszczenie rury nie przekracza maksymalnej szczeliny montażowej:
- Rury ułożone prosto, z równymi odstępami montażowymi.
- Skumulowana szczelina (X) na prostym odcinku rurociągu nie może przekraczać maksymalnej dopuszczalnej wartości podanej w karcie technicznej
W przypadku, gdy standardowa długość tulei Viking Johnson okaże się niewystarczająca, możliwe jest dostarczenie złączy z dłuższymi tulejami oraz adapterów kołnierzowych.
Zobacz sekcję „Zatyczki lokalizacyjne”, ponieważ są one również stosowane w instalacjach rurowych na powierzchni.